Stonoga murowa

Stonoga murowa, zwana również stonogiem myszatym, jest niepozornym zwierzęciem, na ogół niezauważanym przez człowieka. Jednak, gdy pojawi się masowo, w piwnicach lub szklarniach, staje się uciążliwym szkodnikiem. Niszczy żywność, a także hodowane rośliny. Stonogi, podobnie jak pozostałe formy lądowe równonogów, mogą żyć jedynie w środowisku wilgotnym. Unikają nasłonecznionych miejsc, gdyż grozi im wyschnięcie i śmierć. W lasach bardzo chętnie chowają się pod odstającą korą i w butwiejących kłodach drzew bukowych. Zamieszkują także ruiny, parki miejskie, ogrody i cmentarze. Gdy panujące w środowisku warunki są niesprzyjające, stonogi chronią się w wilgotnych zakamarkach. Niekiedy całe gromady tych stawonogów wchodzą do piwnic lub szklarni, mogą nawet skryć się w mieszkaniach. Stonoga murowa może oddychać jedynie wilgotnym powietrzem. Na swoje kryjówki wybiera parne, ciemne miejsca, w których spędza cały dzień. Aktywna staje się o zmroku, gdy wilgotność powietrza jest większa. Niektóre równonogi, np: kulanki, w suchych okresach zwijają się w kulę.